TUS trening umiejętności społecznych – założenia – przebieg- tematyka
22 czerwca, 2017Dlaczego i po co TUS trening umiejętności społecznych dla dziecka? Czy dziecko „zawsze znajdzie koleżanki i kolegów”? Nie. Problemy bywają. A funkcjonowanie w grupie dla dziecka jest ważne z dwu względów. Po pierwsze, relacje z rówieśnikami, a także z innymi ludźmi, są źródłem niedającej się zastąpić niczym satysfakcji. Deprywacja tejże pozostawia zadrę. Można dodać, że skoro relacje są w gruzach, to tym bardziej owa zadra może pozostać niezauważona. Po drugie, środowiska dziecięce potrafią wymagać jednolitości. Doskonale wykrywają problemy, a osobę, która je wnosi, stygmatyzują, odrzucają, amplifikując sam problem.
Założenia TUS – treningu umiejętności społecznych
Odpowiedzią na problemy z funkcjonowaniem społecznym jest właśnie TUS – trening umiejętności społecznych. Ten wariant, który jest oferowany w poradni KAJA, oparty jest o założenia terapii poznawczo-behawioralnej. CBT (cognitive-behavioral therapy) zakłada, że źródłem zaburzeń są nieadaptacyjne wzorce zachowań i myśli. Z kolei osoba to nic innego jak wiązka wzorców zachowań i myśli. Osoba to struktura złożona z takich wzorców. Teoria CBT mówi o tym, jakie wzorce zachowań i myśli występują u osób, u których zdiagnozowano problemy w funkcjonowaniu społecznym, identyfikując je, kładzie podwaliny pod metody interwencji psychologicznych.
Metody stosowane w TUS
TUS (trening umiejętności społecznych) realizowany zgodnie z założeniami CBT wymaga odpowiedniej dojrzałości umysłowej dziecka – wymagane są mianowicie odpowiedniego zdolności werbalne, ponieważ za ich pośrednictwem między innymi pracuje się nad restrukturyzacją myśli (przekonań, postaw, założeń, myśli automatycznych etc.). Wykorzystuje się jednak do tego bogatszy niż tylko rozmowa, repertuar sytuacji – Trening Umiejętności Społecznych to też np. psychodrama, dyskusje czy burze mózgów w grupie.
CBT, a wraz z tym również TUS, wymaga zadawania prac domowych. Wypracowane umiejętności i małe iluminacje trzeba przenieść poza laboratorium grupy biorącej udział w treningu umiejętności społecznych, dość zresztą z założenia jednolitej, i przetestować w realu.
Ważna jest współpraca z rodzicami. Psycholożka powinna ocenić, czy atmosfera domowa nie wspiera nieadaptacyjnych wzorców myśli i zachowań. Zdarza się bowiem i tak.
