Terapia dziecięca Warszawa – pytania, odpowiedzi, wątpliwości

Terapia dziecięca – na czym polega jej specyfika?

Pytań, które można zadać, jest mnóstwo. Po pierwsze, czy konieczność podjęcia terapii dziecięcej – czyli w tak młodym wieku – świadczy o tak głębokich zaburzeniach, że aż strach? Czy to oznacza jednoznacznie, że przyczyny zaburzenia są biologiczne? A może niekoniecznie? Jakie są prognozy takiej terapii? Czy opiera się ona na takich samych zasadach, jak terapia dla dorosłych?

Szkicowo możemy spróbować odpowiedzieć na ww. pytania, które muszą nurtować osoby, które spotkały się z koniecznością przeprowadzenia terapii u dziecka. Dodajmy jednak, że szkicowe odpowiedzi w tym wypadku są dobre, ponieważ – jak to mawiają anegdotycznie psycholożki i psychologowie – TO ZALEŻY. W tym wypadku wiele rzeczy od wielu innych rzeczy.

aniadobosz.pl

Terapia dziecięca jest odpowiedzią na zaburzenia lub trudności w odpowiednim okresie rozwojowym. Nie oznacza to, że im wcześniej jakieś zaburzenie się objawi, tym jest ono głębsze. Bynajmniej. Rozwój człowieka nie przebiega liniowo, ale każdy z etapów ma swoją specyfikę. Należy jednak dodać, że ponieważ rozwój na wczesnych etapach jest szybki, to najlepiej jest wszelkie interwencje podejmować możliwie wcześnie. Rozwijane na wczesnych etapach umiejętności i cechy warunkują powodzenie rozwoju dalszych, bardziej złożonych, a zależnych od nich.

Przyjmuje się, że wszelkie zaburzenia są warunkowane wieloma czynnikami. Zarówno biologicznymi, jak i psychospołecznymi czy środowiskowymi. Zaburzenia różnią się w zakresie odziedziczalności, ale same geny raczej nic nie zdziałają.

Prognozy są zależne od – znowu – wielu czynników. Po pierwsze, od natury samego zaburzenia, czyli od diagnozy. Po drugie, od rodzaju terapii dziecięcej. Jedne są mniej skuteczne, drugie bardziej. Po trzecie, od systemów, w których funkcjonuje młoda osoba. Szkolnego, rodzinnego, sąsiedzkiego, koleżeńskiego itd.

Terapia dziecięca w wielu przypadkach nie wygląda jak terapia dla dorosłych. Dzieciom brakuje wglądu we własne emocje, nie mają tak rozwiniętego języka, myślenia, samoświadomości – jak również uwagi. W terapii dziecięcej wykorzystuje się narzędzia, które są dla dziecka angażujące – podobne np. zabawie.

Zapraszamy na stronę http://www.aniadobosz.pl/, gdzie można dowiedzieć się więcej i bardziej szczegółowo!